دنیای عجیبی است. یکی میشود کاپیتان شهبازی و با کار مهمش انسانهایی را نجات میدهد. معروف می شود و از این شهرت استفاده میکند و کمپین جهانی تشکیل می دهد در محکومیت تحریم فروش هواپیما به ایران .

یکی هم در۱۴ سالگی جایزه بزرگترین جشنواره داخلی را از آن خود میکند و در فیلمهای بزرگی چون: درخت گلابی (داریوش مهرجویی، ۱۳۷۶) ،اشک سرما (عزیزالله حمیدنژاد، ۱۳۸۱) ، به نام پدر (ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۸۴) ، گیس بریده (جمشید حیدری، ۱۳۸۴) ، سنتوری (داریوش مهرجویی، ۱۳۸۵) ، میم مثل مادر (رسول ملاقلی پور، ۱۳۸۵) و ... نقش آفرینی میکند و به اعلا ترین درجه نیز می رسد اما خودشیفته می شود. گل شیفته را میگویم...