در 9 ژوئن 2010 قطعنامه 1929 شورای امنیت صادر شد. بر خلاف انتظار جامعه جهانی این قطعنامه برای محکومیت حمله به کشتی آزادی که کمتر از 10 روز قبل آن اتفاق افتاده بود و وضع مجازات علیه عاملان آن صادر نشد؛ بلکه جامعه جهانی شاهد بود ایالات متحده که رسماً خود را متعهد به حمایت از رژیم صهیونیستی می داند در پشتیبانی و حمایت از جنایت مزبور مانع اقدام شورای امنیت شد.

این قطعنامه همچنین پاسخی به سند نهایی اجلاس بازنگری NPT نبود که 15 روز قبل از آن 189 کشور در آن بر الزام رژیم صهیونیستی به پیوستن به NPT تأکید کرده بودند. جامعه جهانی پیش از این نیز هیچ قطعنامه ای از شورای امنیت درباره چگونگی اشاعه سلاح های هسته ای به رژیم صهیونیستی ندیده بود و هیچگاه شورای امنیت نخواسته است بررسی کند چه کسانی سلاح هسته ای را در اختیار این رژیم قرار داده اند؟! چرا که برخی اعضای ثابت شورای امنیت خود متهمان اصلی این اشاعه هستند. همچنین موضوع قطعنامه 1929 نگرانی درباره تولید، ساخت، تکثیر و آزمایش نسل جدید سلاح های هسته ای از سوی اعضای ثابت شورای امنیت نیست و در آن اشاره ای به 11 پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران در کنفرانس بازنگری NPT برای خلع سلاح و عدم اشاعه نشده است؛ پیشنهادهایی که استقبال جامعه جهانی را به دنبال داشت.

موضوع قطعنامه بر خلاف انتظار جامعه جهانی درباره فعالیت های صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی ایران بر مبنای اتهاماتی واهی است که نه تنها هیچگاه ثابت نشده بلکه در آخرین گزارش مدیرکل آژانس که تنها یک روز قبل از قطعنامه منتشر شد، برای بیست و دومین بار به صراحت تأکید شد این فعالیت ها هیچگونه انحرافی از اهداف صلح آمیز نداشته است.

صادرکنندگان قطعنامه خود را در حالی در معرض قضاوت جامعه جهانی قرار دادند که جهان کمتر از یک ماه قبل از صدور قطعنامه شاهد بیانیه تهران بود که در آن به صراحت بر همکاری های صلح آمیز هسته ای و اجتناب از مقابله با حقوق ملت ها تأکید شده بود. ایالات متحده آمریکا در حالی که ترکیه و برزیل را برای تعامل با تهران تشویق می کرد، یک ماه پس از صدور بیانیه تهران و استقبال جهانی از آن که در بیانیه 120 کشور عضو جنبش عدم تعهد بروز کرد، به مقابله با آن برخاست.

صدور قطعنامه 1929 در فضای بیانیه تهران و حمله به کشتی آزادی برای جامعه جهانی صحت دیدگاه های جمهوری اسلامی ایران را اثبات نمود:

1- اثبات کرد شورای امنیت نمی تواند مرجع مناسبی برای تأمین امنیت و حقوق ملت ها باشد و نشان داد مادام که ایالات متحده آمریکا رسماً خود را متعهد به امنیت رژیم صهیونیستی و حمایت از جنایات آن می داند شورای امنیت قطعنامه ای در محکومیت جنایات رژیم صهیونیستی صادر نخواهد کرد.

2- اثبات کرد ایالات متحده آمریکا امروز بیش از همیشه با بی اعتباری و بحران اعتماد در جهان روبروست و شعار تغییر نیز نتوانست اعتبار از دست رفته دولت آمریکا را برگرداند. جامعه جهانی به روشنی شاهد بود رئیس جمهور این کشور بسان اسلاف خویش حاضر است با دروغ از اعتبار کشورهای دیگر هزینه کند. اظهارات رئیس جمهور محترم برزیل و نخست وزیر محترم ترکیه در تبیین رفتار غیر صادقانه رئیس جمهور آمریکا امروز در معرض قضاوت جامعه جهانی است.

3- اثبات کرد دولت ایالات متحده آمریکا به عنوان مجرم اصلی استفاده از سلاح هسته ای و تکثیر و تولید و آزمایش آن ، بزرگترین تهدید جامعه جهانی است که این تهدید بیش از همه متوجه امنیت شهروندان آن کشور است. رژیمی که قادر به مهار یک چاه نفت نیست چگونه می تواند اعتماد جامعه جهانی را برای مهار زرادخانه های هسته ای خود که امنیت جهانی را به خطر می اندازد فراهم سازد؟

4- اثبات کرد دولت آمریکا برای انحراف افکار عمومی از تهدیدهای واقعی که حاصل سیاست های غلط این رژیم در انباشت سلاح های هسته ای و حمایت از تروریسم دولتی است سعی دارد با ساخت تهدیدهای فرضی و دروغین ، توجه جامعه جهانی را از تهدیدهای واقعی منحرف نماید.

5- اثبات کرد برخی دولتهای انحصار طلب ، در صدد هستند سایر ملت ها را از فناوری صلح آمیز هسته ای و داشتن چرخه سوخت که از مصادیق بارز «حق توسعه» ، «حق ملت ها نسبت به منابع طبیعی» و «حق تعیین سرنوشت ملت ها» است محروم سازند.

اینک با استفاده از فرصتی که در افکار عمومی جهان برای اثبات دیدگاه های فوق به وجود آمده است جمهوری اسلامی ایران اعلام می نماید:

1- ورود شورای امنیت در موضوع فعالیت های صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی ایران غیر قانونی ، بی اعتیار و بر خلاف نص صریح ماده 39 منشور و در مغایرت کامل با الزامات سازمانی و پادمانی آژانس بین المللی انرژی اتمی است و این شورا باید سریعاً نسبت به اتخاذ اقدامات جبرانی و رفع اشتباهات گذشته خود اقدام نماید.

2- جمهوری اسلامی ایران به صراحت اعلام می نماید هرگونه اقدام علیه منافع قانونی و مشروع ملت ایران متقابلاً پاسخ قانونی و اقدام مقتضی جمهوری اسلامی ایران را به همراه خواهد داشت.

3- ناکامی دولت آمریکا در به دست آوردن تمام آراء شورای امنیت علیرغم فشارهای غیر معمول و تماس های رئیس جمهور این کشور و عدم همراهی جامعه جهانی با اراده برخی قدرت ها که در بیانیه جنبش عدم تعهد به نمایندگی از دو سوم کشورهای جهان مشهود است، گویای شروع دوران جدیدی از مناسبات جهانی برای تأمین حقوق ملت ها برپایه عدالت و احترام است.

4- ما از اینکه هدف انسانی «انرژی صلح آمیز هسته ای برای همه ، سلاح هسته ای برای هیچکس» به فرصتی برای همکاری و همبستگی دولت های مستقل تبدیل شده است استقبال می کنیم و آن را پدیده مبارکی در دفاع از حقوق اساسی ملت ها می دانیم. از این رو اصرار دولت آمریکا در ادامه مسیر غلط گذشته را برای آنها پرهزینه ، بی فایده و بن بست می دانیم که فقط موجب آن می شود پرده از چهره مناسبات ناعادلانه و غلط شورای امنیت برداشته شود و عزم ملت ها را برای ایجاد مناسباتی صحیح در صحنه بین المللی جدی تر نماید.

5- جمهوری اسلامی ایران با تاکید مجدد بر مفاد بیانیه تهران آن را مبنایی شایسته برای همبستگی دولت های مستقل در مقابله با زیاده خواهی ها و تعامل بیشتر برای صلح ، عدالت و سعادت می داند.