| تبليغات | X |
هر يك از ما ايرانيان به پيشينيه فرهنگ و تمدنمان ميباليم و آن را چراغ فرا روي خود براي مسير توسعه و پيشرفت ميدانيم. اين باليدن و افتخار به چيست؟ در تاريخ اين سرزمين، ثروتمندان بسياري بودهاند كه پس از چندين نسل و قسمت شدن ارثيه هنوز هم سهمالارثشان به اندازه يك آبادي است. در تاريخ اين سرزمين قدرتمندان زيادي بودهاند كه آوازه اقتدارشان هر طغيانگري را بر سر جاي مينشاندهاست و در جغرافياي اين تاريخ، سراهاي پر زرق و برق و كاخهاي مجللي سر برآوردهاند كه بسياري را لحظهاي درنگ در آن آرزو بوده است. اما اين همه هيچگاه مايه افتخار و دستمايه اعتزاز نبوده است.
آنچه اسباب افتخار و احساس سرافرازي مردمان اين كهن خطّة آسماني شده است وجود و پرورش دانشمندان فرهيخته و علماي فرزانهاي است كه در هر دهه و برهه و سده، بسان ستارهاي درخشيده و از نور دانش و بينش خويش جامعه و تاريخ بشري را پر از نور و حيات كردهاند.
و اكنون در سايه سار علم و انديشه و در محيط پر شور و شعور دانشگاه، نوبت بيداري فرا رسيده است. نوبت بيداري علمي، نوبت گذر از غفلت فكري و علمي كه سالها بل قرنها اين ملت پراستعداد را فرا گرفته بود
و پيشتاز اين بيداري، جوانان فكور و انديشمندان بيچشمداشتي هستند كه تلألؤ انديشه و نور ايمانشان چشم دشمنان اين كهنْ سرزمين دانش پرور را به كوري كشانده است.
و در طليعة اين جوانان عالم و عامل، فرزندان علم دوست و حقيقتجوي ما در انجمنهاي علمياند كه ذكر روز و شب و دغدغه هميشه آنها تلاش و نوآوري علمي است. مطالعه ميكنند، اردوي علمي ميگذارند، براي مشاركت در يك فعاليت علمي از معضلات اساتيد محترم بهره ميبرند، نمايشگاه ميزنند، كارگاه آموزشي ويژه برگزار ميكنند و همچون همكاران چندين ساله با يكديگر به شكل گروهي كار ميكنند، استوار، با انگيزه، از سخنان دلسردكنندة اين و آن باكي ندارند، عاشقانه و دانشجويانه تلاش ميكنند تا در جريان علمي كشور و در فرآيند توليد دانش و نهضت نرمافزاري سهم و وظيفه خود را ايفا كنند. اينان باور كردهاند كه «ميتوان و بايد»
و نهايتاً، انجمنهاي علمي را بايستي به عنوان تشكلهايي خودجوش و برآمده از ضمير دانش دوست جامعه ايراني بر شمرد كه به مثابه يك سرمايه عظيم اجتماعي و يكي از مؤلفههاي دانشگاه تمدن ساز، ضمن توليد انديشه و فناوري، زمينه ساز تحولات مثبت و رو به جلو در عرصه دانش و فرهنگ و نقش آفرين توسعه فرهنگي و علمي خواهد بود.
بر اين اساس، همه فرهيختگان و دانشگاهيان بويژه اساتيد و پيشكسوتان عرصههاي علمي و فناوري را به مساعدت و همكاري روز افزون و راهنمايي دلسوزانه قشر عظيم اعضاي انجمنهاي علمي توصيه ميكنم و اميدوارم كه ثمره اين تلاشهاي متعهدانه و دلسوزانه در قالب نظريهها، راهحلها و فناوريهاي كارساز در خدمت اعتلاي مادي و معنوي جامعه اسلامي تجلي نمايد و اوجگيري دانش و فرهنگ و تحقق دولت دانايي را نويد بخشد.
 |
کریم پورمرجان 