برخى از كارشناسان نيز به نحوه آموزش عالى خرده مى گيرند و معتقدند كه آموزش عالى در اين سال ها نتوانسته است سرفصل هاى جديدى را به دانشگاه ها معرفى كنند. طاهره عبدالله زاده عضو انجمن علمى دانشجويان در اين باره مى گويد: « براى رشد و تعالى يك جامعه نيازمند آموزش هاى كاربردى هستيم. طبق فرمايش امام (ره) آموزش كليد رشد ملت ها است. براى آموزش بايد سرفصل هاى به روز، كاربردى و منطبق با سرفصل هاى دانشگاه هاى معتبر در كلاس هاى درس ارائه شود. متأسفانه نظام آموزشى ما هم اكنون دقيق نيست و آموزش هاى كاربردى به دانشجو داده نمى شود و دانشجويان هم بعد از گذشت زمان اين آموزش ها را از ياد مى برند.» وى با اشاره به اين كه آموزش ها در حال حاضر حفظ كردن جزوه استادان شده است، تأكيد مى كند: «آموزش ها در دانشگاه ها تنها حفظ كردن دروس و جزوات استادان است. تازه وقتى دانشجويان فارغ التحصيل شده اند براى اين كه بتوانند در شغل مرتبط با رشته هاى خود فعاليت كنند نياز به دوره هاى تخصصى دارند كه بعد از اتمام درس دنبال مهارت هاى تخصصى مى روند. به نظر مى رسد كه تجديدنظر با رويكرد كاربردى كردن سرفصل هاى دروس ازجمله اقدامات مهم نظام آموزش عالى بايد باشد.»
طاهره عبدالله زاده با خرده گرفتن نسبت به جزوات قديمى استادان مى گويد: « متأسفانه در دانشگاه هاى ما استادان هم همگام با علوم جديد حركت نمى كنند. آنان هيچگونه توجهى به بحث پژوهش دركنار آموزش ندارند. يكنواخت بودن جزوه هاى استادان از آسيب هاى جدى نظام آموزش عالى است. متأسفانه بعضاً مشاهده مى شود كه استاد در جزوه هايش مثال هاى سال هاى گذشته را به كار برده است و هيچ تغييرى در نوع آموزش در جزوه ها انجام نداده است. استادان تنها از يك منبع درسى استفاده مى كنند و اين موضوع براى دانشجو يك آسيب است. به نظر مى رسد دانشگاه ها بايد آئين نامه هايى را به استادان ابلاغ كنند كه غير از منابع درسى از دانشجويان تحقيق، كتاب هاى گوناگون براى مباحث درسى بخواهند. شايد استفاده از كارگاه ها و آزمايشگاههاى مجهز بتواند در نحوه آموزش و كيفيت آموزشى مؤثر باشد.»