|
|
فَبَشِّرْ عِبَادِي الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ(قران کریم)
تضارب آراء سبب تولید نظر صحیح میشود.
امام علی (ع
آییننامه تشکیل کرسیهای آزاد اندیشی
در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی سراسر کشور
با استعانت از الطاف حضرت حق و الهام از آموزههای دین مبین اسلام و پیروی از سنت نبوی (ص) در جهت ایجاد فضای آزاد استماع سخن و اتباع بهترین آن و نیز لزوم آزادی اندیشه که سنت دانشگاه تمدنساز اسلامی- ایرانی محسوب میشود و ایجاد فرهنگ تضارب آراء و تعامل علمی در عین اجتناب از مراء و جدال باطل و جلوگیری از ابتلای محیطهای دانشگاهی به سوداهای گروهی، و در راستای اجرای منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی، مندرج در نامه ایشان به جمعی از دانشآموختگان حوزه علمیه در تاریخ 16/11/81 و بیانات ایشان در دیدار با جمعی از نخبگان علمی کشور در تاریخ 6/8/88 در خصوص ضرورت راه اندازی کرسیهای مناظره، نقد، نظریه پردازی و آزاداندیشی در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و همچنین با استناد به ماده 2 نظامنامه هیأت حمایت از کرسیهای نظریهپردازی، نقد و مناظره مصوب جلسات 531، 532 و 533 مورخ 9/10/82، 30/10/82 و 17/11/82 شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر ترویج آزاداندیشی در حوزه علوم انسانی و معارف دینی، « کرسیهای آزاداندیشی دانشگاهی در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی» بر اساس این آییننامه تشکیل و اجرا میگردد:
متن آیین نامه در ادامه مطلب...
دانشگاه ها و مراكز آموزشعالي هر جامعه، معرف و مبين بالاترين سطح تفكر و علم آن جامعه محسوب ميشوند و اصول جهانبيني و نظام اعتقادي و ارزشي جامعه را در خود متجلي ميسازند و با تربيت متفكران و دانشمندان و مديران آينده، در جهت بخشيدن به حركتهاي گوناگون فكري، اعتقادي، فرهنگي و سياسي جامعه مؤثر واقع ميشوند. از اينجا ميتوان گفت كه دانشگاه هاي مختلف جهان، علاوه بر اشتراكاتي كه به اعتبار دانشگاه بودن، با يكديگر دارند به اعتبار تعلق به جوامعي با بينشها و ارزشهاي مختلف واجد خصوصياتي هستند كه آنها را از يكديگر متفاوت و متمايز ميسازد.
جامعه ايراني كه در انقلاب اسلامي خود با رويكردهاي الهي و معنوي، جهانبيني و نظام ارزشي اسلام را مبناي شئون گوناگون خود قرار داد، خواهان آن است كه دانشگاه هاي متناسبي با مباني و ارزشهاي اسلامي داشته باشد تا هم بتواند در آن دانشگاه ها از مباني و معيارهاي خود آگاهي و شناخت دقيقتر و ژرفتر حاصل كند و هم با تربيت متفكران و مديران بر وفق آن مباني و معيارها، به ترويج و تعميم آنها در كل جامعه مبادرت نمايد. ايفاي چنين رسالت مهمي نيازمند تلاش و كوشش سازمان يافته دانشگاهيان در پرتو نظم و انضباط و قانونمندي است. آيين نامه حاضر بر مبناي چنين تفكري، با نظر به اصول عمومي و اختصاصي حاكم بر دانشگاه ها براساس مصوبه شورايعالي انقلاب فرهنگي و به منظور توسعه و تشويق فعاليتها و حمايت از حقوق سياسي و اجتماعي دانشگاهيان در چهارچوب قوانين موضوعه كشور تدوين گرديده است.
فصل اول : كليات و تعاريف
ماده 1. در اين آيين نامه تعاريف زير مورد نظر است:
1-1. دانشگاه: به هر يك از دانشگاه ها و مؤسسات آموزشعالي و پژوهشي اعم از دولتي و غيردولتي اطلاق ميشود.
تبصره : هر مركز يا واحد دانشگاهي وابسته به دانشگاه هاي دولتي در ديگر شهرها و نيز هر واحد دانشگاه غيردولتي در اين آيين نامه همانند دانشگاه محسوب ميشود.