يكي بود يكي نبود... زير گنبد كبود، شهر با صفايي بود. در اين شهر با صفا منطقه اي پر از ميدان بود؛ مردمانش همه خوب، همه پاك، مهربان؛ همه پركار. راستي داشت يادم مي رفت، اسم اين منطقه قشنگ نارمك بود. خيابان «گلبرگ غربي» حدفاصل تقاطع خيابان «سمنگان» تا ميدان «هفت حوض»، زندگي در جريان است. مردم در حال تهيه مايحتاج روزانه خود هستند. نزديك پنج سال است كه قيمت هر نوع از اقلام مصرفي، اغلب با اين جغرافيا از تهران سنجيده مي شود. ماجرا از وقتي شروع شد كه آقاي «احمدي نژاد» هنگام تقديم لايحه بودجه سال ۱۳۸۶ كل كشور به مجلس شوراي اسلامي، از سوي نمايندگان مجلس هفتم بابت گراني هاي آن هنگام، مورد انتقاد قرار گرفت و نمايندگان از جمله به قيمت ۳۰۰۰ توماني گوجه فرنگي اشاره كردند. همانجا بود كه وي به نمايندگان توصيه كرد كه گوجه فرنگي را با قيمت كيلويي ۱۲۰۰تومان از ميوه فروشي هاي نزديك منزلش خريداري كنند. اين روز ها كمي ماجرا جذاب تر هم شده است زيرا داغي قيمت ها «محمود احمدي نژاد» را پريروز وادار به پذيرش رسمي گراني افسارگسيخته در جامعه كرد. از اين رو براي بررسي وضعيت قيمت ها به محله ايشان (نارمك) رفتيم تا نظر همسايه هايش را درباره قيمت هاي كنوني بشنويم.

«از شخص ايشان بپرسيد چرا همه چيز اينقدر گران شده است»، «روز عيد با خودشان صحبت كردم گفتند بررسي مي كنيم»، «ايشان كه خودشان گوجه فرنگي نمي خرند، رييس جمهور هستند كارشان چيز ديگري است.» اين پاره اي از صحبت هاي ساكنان محله اي از نارمك است كه از قضا تا ساليان پيش همسايه «احمدي نژاد» بودند. قصاب سلاخي مي كرد، مشتري هم نداشت. فهرست اقلام موجودش چنين بود: گوشت گوساله، گوشت گوسفند، گوشت گوسفند سردست، جگر گوسفند و مرغ كه البته موجود نبود. آقاي قصاب مي گويد: «از شخص رييس دولت بپرسيد چرا همه چيز اينقدر گران شده است اما ان شاءالله همه چيز درست مي شود.» قيمت انواع گوشت كه در بالا به آن اشاره شد از قرار هر كيلويي ۱۸۸۰۰، ۲۱۰۰۰، ۲۱۵۰۰، ۲۳۵۰۰تومان نوشته شده بود. با اينكه مرغي در كار نبود اما قيمت روز آن ۴۶۰۰تومان اعلام شد. همين طور كه خيابان «گلبرگ غربي» را به سمت ميدان «هفت حوض» طي مي كنم به «ميدان ۷۳» مي رسم. ميداني كه در امتداد آن به سمت «ميدان ۷۲»، خانه «احمدي نژاد» واقع است. ميوه فروش در حال تميزكردن ميوه ها و چيدمان تازه هايي است كه از ميدان فراهم كرده؛ ريواس، برگ مو، چغاله بادام، گوجه سبز، سيب زميني، پياز، خيار، كاهو، سبزي، پرتقال، موز و... . قيمت گوجه فرنگي را ۲۰۰۰تومان مي خواند. پيرزني در حال خريد است ناگاه به ميان صحبت ما مي آيد، انگار كه شنيده باشد خبرنگار هستم و درباره قيمت ها و گراني مي پرسم، گفت: «پدر آمرزيده، مردم ديوانه شدند از گراني كه بيداد مي كند.» به مغازه دار هم گفت: «عازم مكه هستم، حلالم كن.» ميوه فروش مي گويد: «دست دلالان در بازار ميوه زياد شده است. يك كارتن موز ۱۹كيلويي ۶۸۰۰۰تومان برايم تمام مي شود، خب كيلويي چند بايد بفروشم تا مردم هم بتوانند خريد كنند؟ تا چند سال پيش سه كارتن موز را به اين قيمت خريداري مي كردم.» از او مي پرسم تا به حال رييس جمهور يا خانواده اش از فروشگاهش خريد كرده اند؟ مي گويد: «خودشان نه اما آقاي غلامحسين الهام از ما زياد خريد مي كنند.» در ادامه مسير، نانوا نشسته است و نان «بربري» ساده را ۴۵۰ و بربري خشخاشي را به قيمت ۵۰۰تومان مي فروشد. «سنگك» هم با همين مشخصات به قيمت ۵۰۰ و ۱۰۰۰تومان در سبد خريد مردم اين منطقه جا مي گيرد.

لبنيات هم گران شده است، ماست كه تا پيش از عيد ۱۲۵۰تومان بوده است تا ۱۴۵۰تومان افزايش پيدا كرده است و روغن ۲۳۵۰توماني هم در همين مدت زماني ۴۵۰تومان افزايش قيمت داشته است، كره و پنير هم وضعيت مشابهي دارند و به قيمت ۶۰۰ و ۳۴۰۰تومان فروخته مي شوند. شير يارانه اي و آزاد هم فرقي با هم ندارند، در اين منطقه به قيمت ۱۰۰۰تومان به فروش مي رسد. «ميدان ۷۳» را كه به سمت جنوب طي كنيد نرسيده به «ميدان ۷۲» سوپر ماركتي كوچك است كه زن و شوهري مسن آن را اداره مي كنند. پيرمرد از افزايش بي رويه قيمت روغن و لبنيات مي گويد؛ درست مشابه آنچه كه مغازه دارهاي پيشين گفتند. درباره برنج هم مي گويد: «برنج ايراني هر كيلو ۱۰۰۰تومان افزايش قيمت داشته است و برنج خارجي نيز با همين افزايش قيمت روبه رو بوده است.» مي پرسم شما اين مسايل را با توجه به اينكه با آقاي «احمدي نژاد» همسايه هستيد با وي درميان گذاشتيد؟ مي گويد: «بله. روز عيد با خودشان صحبت كردم گفتند بررسي مي كنيم. البته مي دانم اين گراني تقصير ايشان نيست، بايد جلوي دم كلفت ها را گرفت.» مي گويم: «رييس دولت، بايد دستور برخورد دهد.» مي گويد: «ايشان گرفتاري داخلي و خارجي دارند انتقادش را به ايشان مي كنند پولش در جيب ديگري مي رود. بايد با كساني كه احتكار مي كنند برخورد شود.» در همين لحظه مشتري ميانسالي وارد شد و گفت: «كشك داريد؟» نزديك ترين فروشگاه ها به محل سكونت و دفتر مردمي نهاد رياست جمهوري سابق، يكي سوپر ماركت است و ديگري ميوه فروشي. از آقاي ميوه فروش مي پرسم: «شما صاحب فروشگاهي هستيد كه آقاي احمدي نژاد قيمت گوجه هايش را ۱۲۰۰تومان اعلام كرد؟» مي خندد و مي گويد: «نه ايشان البته شوخي كردند.» پرسيدم گوجه چند؟ فرمودند ۱۸۰۰تومان. مشتري در آن ميانه گفت: «ايشان كه خودشان گوجه فرنگي نمي خرند، رييس جمهور هستند، كارشان چيز ديگري است.»

چند سال پيش با «هايده» و «علي» در فرودگاه مهرآباد منتظر «صنم» بوديم كه از پاريس بيايد. او در «كنسرواتوار پاريس» درس مي خواند. «ويلنسل» مي نوازد. براي تعطيلات به ايران مي آمد. مردم با من خوش وبش مي كردند، تا بالاخره هواپيما نشست و مسافران آمدند. راهرويي ميان استقبال كنندگان باز شد و ازراه رسيدگان با چرخ ها و چمدان هايشان آمدند. «صنم» هم آمد. جلو رفتيم و روبوسي كرديم. من چمدانش را گرفتم و راه افتاديم. «صنم»، ويلنسلش را در جلدي مثل كوله پشتي روي دوشش انداخته بود. در اين احوال صداي دو نفر را مي شنيدم كه يكي گفت: دخترشونه نه؟ ديگري گفت: آره مي شناسمش. اولي گفت: چرا گيتارش اين قدر بزرگه؟ ديگري گفت: خب دختر كيانيانه ديگه. (اين مردم نازنين– رضا كيانيان) ساكنان منطقه نارمك به خصوص ميدان 70 تا 73 مردم نازنيني هستند، بعضي منتقدند و برخي حسابي هواي رييس جمهوري را دارند حتي اگر گراني بيداد كند، حتي اگر «احمدي نژاد» هم به گراني اعتراف كند.

نتایج نهایی ارزیابی فرهنگی دانشگاه‌های دولتی

در سال تحصیلی 90-1389

تعداد شاخص‌های ارزیابی (35 عنوان)

 

 

 

بر اساس جدول  رتبه بندی تمامی دستگاههای اجرایی از سوي معاونت توسعه مديريت و سرمايه انساني رياست جمهوري وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در بین وزارتخانه ها در رتبه پنجم و در قیاس با کلیه سازمانها و دستگاههای دولتی در رتبه سیزدهم حائز کسب امتیاز گردیده که این موضوع نسبت به سنوات قبل از جهش بسیار مناسبی برخوردار بوده است ​.

وزارت علوم در سال قبل در بین وزارتخانه ها پانزدهم و در دو سال قبل از آخر سوم بود.

پس از یک سال فعالیت آزمایشی کرسی های آزاد اندیشی آیین نامه جدید کرسی های آزاد اندیشی به تایید وزیر علوم رسید و به دانشگاهها و موسسات آموزش عالی ابلاغ شد. متن آیین نامه را در ادامه مطلب ببینید...

ادامه مطلب

نقل است روزی شیخ و مریدان بازی آبی‌ و قرمز را به نظاره بنشسته بودند در حالتی که بخت دو بار با آبیان یار شده بود و 10 نفری از قرمزان مانده و 10 دقیقتی تا نفخ صور
ناگاه بادی عظیم وزیدن گرفت و جمعی از مریدان حامی قرمز را با خود ببُرد. مریدان آبی را این صحنه بسیار خوش آمد.
پس شیخ را پرسیدند: یا شیخ، حکمت چیست که این باد، قرمزان با خود بِبُرد و ما بر جای خویشتن استوار مانده ایم؟ آیا جز این است که ما حقیم و آنان باطل؟
فرمود: ‌ای غافلان، شاد مشوید و دل‌ خوش مدارید که شما خود سوراخید از شش جهت و باد از میان سوراخ‌هایتان عبور همی‌ کند و این گونه است که بر جای ماندید.
و در همین حال چنان حالتی رفت که عرش بر ضمیر فرش بیاویخت و سه بار دروازه آبی گشوده رفت
و مریدان آبی نعره‌ها زدند و ادبباتی را چنان نثار داور و پرویز خان و منصور خان نمودند که ناصر خان در گور بلرزید و حاجی در باکو.

دنیای عجیبی است. یکی میشود کاپیتان شهبازی و با کار مهمش انسانهایی را نجات میدهد. معروف می شود و از این شهرت استفاده میکند و کمپین جهانی تشکیل می دهد در محکومیت تحریم فروش هواپیما به ایران .

یکی هم در۱۴ سالگی جایزه بزرگترین جشنواره داخلی را از آن خود میکند و در فیلمهای بزرگی چون: درخت گلابی (داریوش مهرجویی، ۱۳۷۶) ،اشک سرما (عزیزالله حمیدنژاد، ۱۳۸۱) ، به نام پدر (ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۸۴) ، گیس بریده (جمشید حیدری، ۱۳۸۴) ، سنتوری (داریوش مهرجویی، ۱۳۸۵) ، میم مثل مادر (رسول ملاقلی پور، ۱۳۸۵) و ... نقش آفرینی میکند و به اعلا ترین درجه نیز می رسد اما خودشیفته می شود. گل شیفته را میگویم...